BOEKEN

BOEK

De dood in Rome

De dood in Rome

Wolfgang Koeppen

Hij is weer terug, er ist wieder da, de door de geallieerden in Neurenberg bij verstek ter dood veroordeelde SS-generaal Gottfried Judejahn. Onverwacht herrezen en terug uit de woestijn, waar hij de Arabieren discipline heeft geleerd voor hun beslissende slag tegen de jonge jodenstaat Israïl. Incognito (en met een grote zonnebril) rijdt hij in een grote Mercedes met Arabisch kenteken Rome binnen. Het thuisfront heeft hij laten weten, dat hij voor belangrijke zaken in de stad zou zijn.

Zijn vrouw Eva en haar zus Anna zijn met diens echtgenoot, SS-kameraad Friedrich Wilhelm Pfaffrath, naar Rome gereisd en zitten op de dood gewaande te wachten. Eva is zenuwachtig, zij heeft moeite afscheid te nemen van het idee van een voor de Führer gesneuvelde held. Bovendien vreest zij een ontmoeting met Adolf, haar moeilijke zoon die de familie ontvlucht is naar een Vaticaans priesterseminarie. Maar ook Judejahn ziet ineens op tegen de familiereünie.

Hij voelt zich onzeker, zonder uniform is hij zijn gezag kwijt. Voor het bloedmooie meisje met de ondeugende blik achter de bar is hij gewoon een toerist! Als hij een affiche met de aankondiging van de eerste Symfonie van de zoon van SS-kameraad Pfaffrath ziet, verschuift hij de familieontmoeting naar de volgende dag, op de concertpremière.

In zijn stilistisch schitterende en grensverleggende roman ontvouwt Koeppen een adembenemend familietafereel van agressie en haat, schuld en schande, angst en (moord)lust. Daders en wegkijkers – iedereen ontkent of bagatelliseert woedend of beledigd zijn of haar aandeel aan de Duitse catastrofe. Het heeft dan ook meer dan een halve eeuw geduurd tot De dood in Rome herkend wordt als dat wat het is: een uniek tijdsbeeld en een literair meesterwerk, woedend van schaamte.

Ook leverbaar als eboek

   

'Een ijzersterke roman van een schrijver die uitblinkt in de beschrijving van personages, en de steegjes en cafe's in het naoorlogse Rome. Koeppen heeft een scherp waarnemingsvermogen en weet daardoor personages realistisch te omschrijven. Het is knap hoe Koeppen erin geslaagd is duivelse personages als Gottlieb Judejahn zo geloofwaardig te beschrijven. De dood in Rome is meer dan een hoogtepunt dat je moet vermelden in een literatuurgeschiedenis van Duitsland. Het is een rake roman, vol spanning, met levendige personages, oorlogsmisdadigers en onnozele barmeisjes, priesters en prostituees. Cossee heeft intussen een mooie reeks Duitse klassiekers uit de twintigste eeuw uitgebracht. In die reeks is deze roman van Wolfgang Koeppen een van de hoogtepunten.' – Nederlands Dagblad

‘De roman van Koeppen is een onvervalste verloren klassieker, een indringende weergave van de angst, het leed en de woede waarvan Duitsland na de Tweede Wereldoorlog doordrongen was. Dit fenomenale boek laat zien dat Koeppen niet onderdoet voor Günter Grass in het analyseren van de opkomst en ondergang van Duitsland, en het is een groot publiek meer dan waard.’ – Publishers Weekly

‘Na het lezen van De dood in Rome weet je niet of je zojuist getuige bent geweest van een moord, of van de creatie van een meesterwerk. Het antwoord is: beide.’ – The New York Times

 

‘Je wordt meegesleurd in een duistere maalstroom van gebeurtenissen, in De dood in Rome van Wolfgang Koeppen. Het Duitse nazi-verleden blijkt nog springlevend, een paar jaar na de Tweede Wereldoorlog. Een weergaloos geschreven boek, dat deze nieuwe vertaling dubbel en dwars verdient!’ – Financieel Dagblad

 

‘Koeppen pikte gretig sporen op van schrijvers als Joyce, Faulkner en Mann (de titel van het boek is een hommage aan De dood in Venetië). Net daarom vond de Duitse literatuurpaus Marcel Reich-Ranicki hem een belangrijke stem in het democratiseringsproces van de Duitse literatuur. Het ging hem in de eerste plaats om het schrijven. En dat doet hij virtuoos.’ – De Standaard

 

‘Een sterk geschreven en verontrustende roman’ – EO visie

 

'Koeppens handelsmerk vormt het ronduit magistrale lyrische proza, de lange ritmische zinnen vol metaforen, muzikaliteit en allusies. Deze schrijver moet je langzaam en zorgvuldig lezen, de belong laat dan niet op zich wachten. Je merkt het van zin tot zin, van bladzijde tot bladzijde: dit is heel grote literatuur. De dood in Rome is bovenal een schitterende en uiterst modern vertelde psychologische roman, een van de mooiste uit de naoorlogse Duitse literatuur, en in kwalitatief opzicht vergelijkbaar met de meesterwerken van Günter Grass of Max Frisch' – Trouw

‘Vormexperimenten staan leesbaarheid allerminst in de weg in deze intrigerende roman over na de oorlog voortleven nazisme.’ – Marco Kamphuis in NRC Handelsblad (beste boeken van 2016)